فردوسی وخویشکاری
فردوسی و مواجه با مشکلات امروز (کرونا )
حکیم فردوسی در شاهنامه ،ویژگی بارزی برای نژاد ایرانی معرفی می نماید که آن را خویشکاری می نماید
خویشکاری یعنی در هر فرد، ظرفیتی از فروغ ایزدی و روشنایی مطلق وجود دارد که فره یزدانی است و به هر آفریده ای به اندازه تاب و توان و انجام خویشکاری آفرینشی او، اعطا می گردد.
این نور یا روشنایی، در وجود هر کس وجود دارد و وقتی فرد در شغل یا وظیفه خود به خوبی عمل می کند و در هر موقعیتی هست ،بدون فقط فکر کردن به نتیجه کار و فواید آن ،دست به عمل می زند وتمام توان خود را برای انجام کار نشان می دهد ،به خویشکاری دست یافته است
کنفوسیوس چنین اندیشه ای را الگوی رفتاری مردم چین قرار داد و هنوز در عملکرد هر فرد چینی ،ریشه دارد .
اگر هر فرد در جامعه ،بنا بر شغل خود ،خواه پرستاری ،معلمی ،پزشکی ،فروشندگی و ...به خویشکاری عمل کند ،جامعه انسانی به اخلاق رهنمون می شود و فرد خویشکار نیز با خدمت به سلامت خود و جامعه ،فروغ مینوی پیدا می نماید و فره ایزدی شامل حال او می شود .
در جهان امروز ،جامعه ایرانی نیازمند توجه به مفهوم خویشکاری است و با یاد آوری دوباره آن ،می تواند روزهای سخت امروز را بگذراند .
در شرایط حال حاضر و بیماری کرونا :
۱-هر فرد با عمل به وظایف بهداشتی ، می تواند به خویشکاری دست یابد.
۲-در شرایطی که کمبود بعضی از اجناس و گرانی آن وجود دارد ، افراد با دوری از حرص و طمع به خویشکاری می رسند.
۳- رعایت بهداشت در صنف هایی خاص ،موجب عدم شیوع بیماری می شود و فرد با بهتر عمل کردن درشغل خود به خویشکاری نائل می شود .
۴- در برهه ای که بسیاری از شغل ها از چرخه کار خارج شده اند، با کمک به این طبقات نیازمند ، خویشکاری را در وجود خویش ایجاد کنیم .
به این صورت ،هر طبقه اجتماعی و صنف کاری ،در این برهه خاص اجتماعی ، می تواند بهترین فضیلت را از خود نشان بدهد و در شغل خود کوتاهی ننماید و این تنها پزشکان و کادر پزشکی نیستند که در خط مقدم رویارویی با بیماری کرونا می باشند به طور حتم ،تکتک افراد اجتماع در این میان ،سهم به سزایی دارند .باشد که با اخلاق درون فردی ،اخلاق اجتماعی حاصل شود که همواره سخت بدان نیازمند بوده و هستیم .
#زهرا_غریبیان_لواسانی
@baghesabzeshgh